ویس و رامین

به گوهر نه خدایی نه فرشته یکی ای همچو ما از گل سرشته

همیشه آزمند و آرزومند ز آز و آرزو بر تو بسی بند

خدای ما سرشت ما چنین کرد که زن را نیست کامی خوشتر از مرد